Het allereerste besef van Milieuproblemen begon in sommige media op te duiken in 1967. De keerzijde van de ongeremde groei in de Golden Sixties begon zichtbaar te worden. Het had van in het begin mijn volle aandacht, voor wie er op doordacht waren de huidige gekende bedreigingen toen al zichtbaar. Begin ’70 stond ik mee aan de wieg van de 1e Milieubeweging in Waregem: de Gaverbeek die een open riool geworden was, de verloedering van de lokale bossen, de resterende open ruimte die door de bedrijven opgeslokt werd,…

1972 bracht het gekende 1e rapport van de Club van Rome (Dennis Meadows & co) over het einde van de groei. Ik las het heel intens en het zette aan tot verder denken: de zin voor het denken in grotere gehelen en verbanden, en onze verantwoordelijkheid ervoor, lieten mij nooit meer los, het was sterker dan mijzelf. Het boeiende van de verbondenheid met alles, was sterker dan mijn angst voor de dreiging die zich duidelijk aan het ontwikkelen was. Zodat die dreiging mij niet kon beletten om de situatie onder ogen te durven zien. Ondanks de depressieve perioden die de problematiek mij regelmatig bezorgde.

Jan Bossuyt op de ligfiets
Jan Bossuyt

Ik trachtte persoonlijk mijn levenswijze, hoe licht ze ook woog, aan de situatie enigszins aan te passen: de onvermijdelijke auto zoveel mogelijk met rust te laten, fiets en trein kregen, waar enigszins mogelijk, altijd de voorkeur.

Bij Boss schreven we de zorg voor het Milieu in bij onze 2 andere hoofdwaarden. We haalden al vlug al het gif uit onze verven, nog voor het verplicht werd. We reageerden op nieuwe ontdekte bedreigingen van sommige verfsubstanties. We droegen zorg voor ons afval, en later ook voor dat van onze klanten. We zuiverden ons afvalwater.

Ondanks de onvolkomenheid van al onze inspanningen (we konden onze verkoopsmensen toch niet per fiets naar de klanten sturen, en onze productie kon niet zonder de nodige Kilowatt’s uit milieu-onvriendelijke elektriciteitscentrales) kregen onze inspanningen regelmatig erkenning en respect. In 1994  bij de start van het Milieucharter West-Vlaanderen waren we bij de eersten aan wie dit toegekend werd. In 1994 kregen we ook de Gouden Pluim, de prijs van de Waregemse Milieuraad. In  1995 de  2e prijs Responsible Care van Fechimie, de federatie van de chemische nijverheid.

Vanaf 1967, het eerste besef van de milieu dreigingen. Ineens stond de toekomst van onze planeet op het spel

 
Vond je dit artikel interessant? Je doet mij een plezier door het te delen:

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone
Getagd op:        

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *