Na het publiceren van het artikel “Smartphones & de sociale media worden nadelig voor ondernemerschap en economie” ontving ik een uitgebreide reactie van Rita. Zij ervaart hetzelfde in een totaal andere sector, namelijk het onderwijs.

maandag 1 januari 2018 10:13

Dag Jan,

Als zorgjuf die ” zorgt voor” kinderen van 2,5 j tot 12 jaar op een lagere school, ben  ik maar wat blij met deze boodschap die je de wereld in stuurt.

Ik merk elke dag aan een massa kinderen dat ze wel willen ” aandachtig ZIJN” maar dat ze dat met de beste wil van de wereld niet ( meer)  kunnen.

” Dolgedraaid en zotgedraaid  ”  van al die schermen die hen (bewust en onbewust )worden voorgeschoteld , 

door ouders en leerkrachten noem ik het  vaak ….in een moment van vertwijfeling.

Bijna niemand doet hen ” leven in aandacht”  voor. 

( Ik maakte  er een zeeeeeer bescheiden  boekje over . Over het belang van STOPPEN en TIJD MAKEN ….zie virtuesbelgium.org , ter info. ) 

Maar de tijd van vinger wijzen naar de fouten van ouders ,… is voorbij voor mij.
Daar IS trouwens geen tijd voor.
Want kinderen SMEKEN ,door hun gedrag , om aandacht .
Leerkrachten staan vol onmacht les te geven met hun smartbord,…voor kinderen die het contact met zichzelf verloren zijn.
Beiden spreken ( Met woorden en/of  met hun lichaam woorden die ik  probeer te vertalen.) 
En dat is een taal die om hulp vraagt . 
Een taal van onmacht, radeloosheid, vertwijfeling.
Die probeer ik te verstaan met ….”AANDACHT” ….
Met een knuffel.
Met een luisterend  oor.
Met STOP zeggen en tijd maken voor hen.
Het doet hen groeien.
Het doet ook mij groeien. 
Met tussendoor…eens boven op de ladder, 
daarna weer eens onder aan ” jouw” ladder staan : )
(Maar o zo vaak toch bovenaan …steeds meer….   : )   )

Wat mij nog doet groeien zijn 

je blogs…die eigenlijk vaak niet in mijn ” interesseveld ” liggen maar…

bij  nader inzien dat WEL doen…net als nu.

Dus …

Keep on going in 2018.

Als er een mail van jou verschijnt glimlach ik telkens content en zeg lachend tegen mijn man:

” Aha! Een mail van mijn vriend Jan.”

Wetende dat je waarschijnlijk niet meer weet wie ik precies ben , blijf ik dit spontaan denken.

Plezant.

Blij je af en toe te mogen lezen.

Misschien in 2018 ook eens te ontmoeten….wie weet…. dat zal wel eens lukken op de stiltehoeve misschien.. 

Met dankbaarheid en respect, 

Rita

dinsdag 2 januari 2018 8:54

Dag vriend Jan,

Zo fijn om te lezen dat we op eenzelfde  golflengte zitten.
Een andere generatie, een ander leven , een andere motivatie, vanuit andere vertwijfelingen ,…en toch komen tot hetzefde:
het belang van ( er) AANDACHTig ZIJN voor jezelf en dit als anker plaatsen in je leven.
Ik leerde dat vorige lente intens in het EIAB in Duitsland.
Ik ging er een ” happy teachers opleiding” volgen bij de monastics,
want  “Ik wilde alles weten over kinderen en mindfullness” . 

En wat leerden we daar?
Bodyscan uitvoeren, elke dag!
Liefdevol spreken en intens luisteren vanuit het hart. 
De aarde aanraken…met regelmaat van de klok.
Ademen en nog eens ademen.
Back to nature. 
Aandachtig eten, stappen, werken, sporten,…

Zoveel en…toch…
( bijna) geen enkele link nr kinderen toe…, dat waar ik nu net voor ging.

Alles weten  werd in het EIAB een alles (over) geven, een loslaten (van dat verlangen naar weten) , een totaal zijn.
En vanuit dat zijn ” Er zijn” , ….voor de kinderen en voor elkaar.
Net wat jij nu in de verf zet, dus.
Mooi, toch? !
( Dankbaar voor deze her- innering ook! )

Ondertussen lees
((Eigenlijk ” bestudeer”( Want ik ben niet zo ” slim” )) 
ik “De moed tot het onmogelijke.” , een tip van Patrick H. vorige zomer.
Weer wil ik alles weten, begrijpen ,…wat in dit boek staat.
Maar ik weet ondertussen mijn verstand gebruiken als ” dienstknecht” 
en niet meer als galopperend paard dat heen en weer loopt zonder bestemming. 

Lezen  , leren …met aandacht dus. 
Een fijne oefening om te maken : ) 
En dat terwijl het vakantie is : ) 

Ik las deze week “bij toeval ” net :
De rede leert de mens zich te onderwerpen. 
Maar het geloof geeft hem de kracht om te bevelen zoals er geschreven staat:
” Niets zal voor u onmogelijk zijn.”

” Niets zal voor  u  onmogelijk zijn. ” 
Voor mij?

Toch nog wat ervaring en inzichten nodig om dit ” echt” te geloven.
” Om de moed te vinden tot dat onmogelijke.” 

Maar …ik geloof.
En dat is een begin: ) 

Met dankbaarheid voor dit kunnen, mogen ( helend) schrijven,
vanuit vertrouwen en respect,

Rita 

Lezersbrieven van Rita als antwoord op het smartphonegebruik

 
Vond je dit artikel interessant? Je doet mij een plezier door het te delen:

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on LinkedInEmail this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *